Onderdeel van deze minor is dat ik op basis van een aantal stukken literatuur per week, een beschrijvend en een opiniërend stukje schrijf. Jullie voelen de bui al hangen – dat ga ik lekker op deze weblog doen!

Maar niet meer in dit bericht, ik hou niet van te lange lappen tekst. Laat ik daarom eerst eens even ingaan op de vraag ‘waarom filosofie’. Filosofie geeft geen feitelijke kennis – alle boeken zijn geschreven als “persoon X vind standpuntY”, nergens wordt gezegd dat iets zo ‘is omdat het zo is’. Filosofen hebben een mening, ideeën en theorieën maar dat wil niet zeggen dat ik die gedachtes deel.
Dat betekend dat je binnen deze opleiding een kijkje neemt in de gedachten van de grootste denkers aller tijden. Ze spreken elkaar vaak tegen, en het strookt vaak helemaal niet met elkaar. Veel theorieën zijn zelfs te ontkrachten met simpele logica (logica, dus geen wetenschap!).

Wat heb je er dan aan? Inzichten verwerven. Bam!
Je identiteit als persoon wordt gevormd door talloze factoren, maar voornamelijk je opvoeding, je jeugd en je sociale omgeving. Dat bevindt zich vaak in een situatie, op een plek. Zo ben ik geboren in Noord Brabant, en hier leef ik nu al 21 jaar volgens Brabantse standaarden, in de Westerse samenleving.
Maar in China gaat het er nu heel anders aan toe, in Frankrijk was het 200 jaar geleden ook heel anders – ga zo maar door.
Met deze opleiding stel ik mezelf open voor alle mogelijke invalshoeken van de kijk op religie, het leven, de zin van het bestaan, de sociaal-culturele samenleving. En in dat geval is Brabant niet toereikend, ik zie hier niets vernieuwends, alles is bekend. En om als persoon (geestelijk) te groeien en wijsheid te vergaren, moet je dingen meemaken, inzichten leren, zien hoe het anders kan en ook dingen anders zien.

Een equivalent voor deze studie is alles achterlaten en de wereld rondtrekken om van The Burning Man festival in America mee te trekken met The Rainbow Society richting Mexico, om vanuit daar met een boot naar Spanje te trekken, een voettocht te maken door Griekenland, in de leer gaan in een Taoistische tempel in India, het koude noorden van Rusland zien – ga zo maar door.
Maar ik ben best wel gehecht aan Brabant, daarom ben ik wel blij dat ik met deze studie ook een andere kijk op de wereld kan krijgen!

Al jarenlang voer ik rond februari discussies, moeilijke discussies wel te verstaan, omdat niemand me lijkt te snappen. Ik heb een pleurishekel aan carnaval, ik word strontchagerijnig van alles dat ermee van doen heeft. Irritatie op zijn uiterste niveau.

Ik ben daarom ookal veel dingen genoemd, een bittere zak, een lamlul, saaie idioot, jaloers..
Nu kan ik het wel begrijpen hoor, dat zij me saai vinden. Beetje kortzichtig is het wel, maar dat terzijde.
Ik geniet op andere manieren, wat beel mensen niet snappen. Ik moet toch toegeven, ik heb heel lang carnaval ook niet gesnapt, maar ik wil alles proberen te bevatten, dus ik heb t eens opgezocht…

“Van oudsher is carnaval een eetfestijn, omdat het de laatste mogelijkheid was zich te buiten te gaan voor de vastentijd, waarin men zich beperkte tot het minimaal noodzakelijke.
Op vette dinsdag (voor de vasten) werd al het vet wat er in huis was opgemaakt omdat het anders zou bederven. De vasten is ter herdenking van de 40 dagen die Jezus volgens het Nieuwe Testament in de woestijn vastte en tevens tot bezinning op de christelijke kernwaarden.
(…)
Het ‘heidense’ carnaval werd in heel Europa gevierd. Bijvoorbeeld in Rusland is dit feest bekend onder de naam maslenitsa (vrij vertaald: boterfeest). Antropologisch gezien is het carnaval een omkeringsritueel, waarin maatschappelijke rollen worden omgedraaid en normen over gewenst gedrag worden opgeschort. – Wikipedia over ‘Carnaval’”

“…Zo… Is Alex daar mooi even op z’n plaats gezet.”
Ehm, ja. Ik hoopte met deze actie aan te kunnen tonen dat hedendaags carnaval nergens op slaat, maar ik had het mis. Het heeft nooit ergens op geslagen. Maargoed, dat veranderd mijn standpunt nog niet.
Ik denk dat ik wel weet waar de afkeer vandaan komt, en het zal jullie doen verbazen. Het is jaloezie. Ik ben jaloers dat ik me niet kan vermaken met zoiets als carnaval, verstand op 0 en gewoon gaan. Ik heb het ooit wel eens geprobeerd, het is me niet bevallen. Ik heb er al vaker aan gedacht, maar het ligt me niet. Ik kan het zelfs graag willen, het zou me niet lukken. Mijn hoofd zit anders in elkaar, een beetje tegenstrijdig soms.

Ik pleit voor vrijheid van doen en laten, en als dat toevallig is dat je in een ondergezeken kippenpak met je strontbezopen harses je vriendin onderkotst buiten het café, doe je ding. Waar ik me vooral aan stoor is het feit dat alles ervoor moet wijken, wegen worden afgezet, parkeerplaatsen bezet, geluidsoverlast, zatte mensen die me lastig vallen in het openbaar. Laat me toch met rust? Is een beetje respect voor iemand die er verder niks om geeft teveel gevraagd? Want als men carnavalt, moet iedereen maar mee doen.
Ik hou persoonlijk van een relaxt muziekje, een kopje thee en een stuk filosofie, ik val jullie er ook niet mee lastig – afgezien van deze blogs dan, maar die lees je vrijwillig.

Conclusie; hartstikke leuk en aardig dat carnaval, maar moet het zo overdadig? De romantiek van een gemaskerde bal is er al jaren vanaf, en laat mensen als ik er gewoon lekker buiten. Dat wil zeggen dat ik nog gewoon over straat wil zonder trillende trommelvliezen van die baggermuziek.

Sorry mensen, het betoog is niet zo sterk dit jaar, ik kom tot bezinning denk ik..
(*) Het is hiermee niet bedoeld dat ik goedkeur wat deze man heeft gedaan met het Joodse volk, het is simpelweg een verwijzing naar iemand die iets haatte en er iets mee deed. Excuses voor het ongemak.

Ik heb hier al vaker duidelijk gemaakt dat ik van sfeer hou, ongeacht wat voor sfeer – als het maar sfeervol is!
Ulver brengt de laatste jaren avantgarde-electro-jazz-noise-ambient met neoklassieke invloeden. Say what? Inderdaad, er is geen pijl op te trekken, deze heren. Echter beschouw ik het als een gigantische eer dat ik ze live aan het werk mag zien. Deze vrijdag in de 013 voor de schamele prijs van 30 euro. Een zitconcert (ook eens wat nieuws), en gewoon uren lang wegkwijlen en wegkwijnen bij de meest gedurfde, vreemde maar bovenal altijd fascinerende kippenvel-tonen.

Ik ga er verder niks over zeggen. Ulver moet je zien, horen, voelen, proeven, snappen en bovenal er voor openstaan. Love it or hate it, maar het is onbeschrijfelijk. Daarom volgen er hier wat ondersteunende video’s, elk een takje uit het muzikale spectrum. Van raggende blackmetal naar breekbare soundscapes.

Ulver – Vigil [Shadows Of The Sun]
De ambient kant

Ulver – Vowels [A Quick Fix Of Melancholy]
De soundscapes

Ulver – Ulvsblakk [Kveldssanger]
De klassieke folklore

Ulver – It Is Not Sound [Blood Inside]
De rock/structuur muziek

Ulver – Ind i Fjeldkamrene [Bergtatt]
Ik hoor je denken, ja. Maar hier is de band ooit uit ontstaan. Prachtig toch!

Lekker stevig stukje literatuur, dus. Oorspronkelijk in de 13e eeuw in het Italiaans geschreven, waar ik nu een Engelse vertaling van lees. Het ‘boek’ omvat eigenlijk 3 boeken, De Hel, Het Vagevuur en De Hemel. Elk van deze boeken is weer opgedeeld in meerdere hoofdstukken waarin Dante, als alter-ego voor de auteur, aan de hand van Virgil begeleid wordt van het leven door de duisternis naar de diepste cirkels van de hel, gereserveerd voor Judas, daarna door het vagevuur naar het genot van de Hemel.

Ik ben echter nog maar bij “Inferno”, het eerste deel, de cirkels van Hel. Dit deel is tevens het bekendste boek uit de serie, deels om de controversie – een Christelijke kijk op het hiernamaals gedetailleerd beschreven van lichte wanhoop en gebroken zielen tot eindeloze pijn en lijden. Demonen, dood, verderf. Anderzijds is het gewoon een solide kijk op wat het Christendom en de relatie van God, de mensheid en Satan nu betekend.

God en Satan, Hemel en Hel, we kennen ze enkel als tegenpolen van elkaar. Maar Dante schetst daar eenvoudig een andere invalshoek voor. De Hel is ook door God gemaakt. Satan is aangesteld door God, want het is enkel in de Hel waar zij branden die God niet liefhebben. Allereerst de mensen die voor Jezus leefde, God nooit gekend hebben. Die boeten daar (zelfs) voor, al is het in mindere mate. Daarna komen de Godstrouwe verraders, slechte mensen. Dan komen de mensen die tegen God zijn, en hoe dieper je komt, hoe harder de straffen zijn.
Het is God’s wil dat die wezens in de Hel zijn. Dat maakt God ineens ook minder liefdadig, niet?

De rode draad van het verhaal is dat Dante aan de hand van Virgil de Hel met eigen ogen ziet, maar wel onder bescherming van Goddelijke Interventie. Het boek komt uit de 13e eeuw en bracht toen al veel teweeg. Iemand beschreef hoe hij door God’s wil de Hel heeft gezien, en toonde daarmee aan dat hun God enerzijds hun beschermheer was, maar je anderzijds ook in de Hel kon gooien als je je misdroeg. Een knap staaltje marketing van de kerk, dus.

Maargoed, naast het feit dat dit eerste boek (in ieder geval) een inzicht biedt, niet alleen op het Christelijke hiernamaals, maar ook op het Christendom zelf is het ook nog ontzettend gaaf om te lezen. Dante is een waar meester van de dicht en verhalen. Zoals in de introductie van het boek ook gezegd wordt: “Dante is geen dichter. Als Dante wel een dichter zou zijn, zouden er geen andere zijn.”.
Amen

Onze aardse wereld schijnt tegen te vallen na het zien van al dat moois. En ik moet zeggen, afgezien van het verhaal, de overbodige liefdesperikelen, de overbodige actie, heb je een prachtige, bijna orgasmische film over.
Ik word wel eens boomofiel genoemd. Ik heb iets met de natuur, spiritualiteit, oerkrachten.. Moeder Aarde. Laat dat nou net zoiets zijn dat tussen het dialoog in deze film erg sterk naar voren komt. Je moet er wel een beetje voor open staan, maar James Cameron schetste hier mijn wildste droom.

Een andere wereld, waar ook lang niet alles goed is, maar waar de mensen één zijn met de natuur, hun voorouders en ziel. Dit is echt de soort samenleving die ik eigenlijk al tijden zoek, maar weet nooit te zullen vinden. Het ís een droomwereld, maar droomwerelden zijn niet perse onbereikbaar – al is het maar voor even. Je moet niet depressief de bioscoop uitlopen, je zou blij moeten zijn dat iemand je zo’n haarscherp, glasheldere nieuwe realiteit voorzet. Dat verschaft inzicht. Inzicht, kennis, wetenschap, wijsheid.

Maar het blijft natuurlijk ‘maar’ een film, en ik weet dat het meegezogen-worden-in-de-film zeker 70% resultaat is van gewoon ijzersterke filmcompositie, geluid en beeldgebruik. De film is zo opgebouwd dat je als kijker langzaam wordt geschommeld van de mensenwereld naar de onwerkelijke wereld, als je daar open voor staat en accepteert dat je al je redelijkheid even achter je laat om compleet verloren te gaan in het verhaal, dan sta je aan het begin van een aardig intense belevenis.
James Cameron heeft met Avatar allebei de meest succesvolle films allertijden op z’n naam staan (de andere was Titanic), en ik moet zeggen – give the man some credits. Het is duidelijk dat deze film het niet alleen heeft van prachtig gemaakte omgevingen, figuren, beesten en meesterlijk goed passende muziek – de opvolging van scenes is gewoon steengoed gedaan. Hoe verder je in de film komt, hoe meer je de (Aardse) mensen begint te hekelen. Daarmee snijdt Cameron ook meteen een erg gevoelig puntje aan op de menselijke consumptie maatschappij – altijd maar meer, zonder compromis, no matter what.

Verder ben ik me erg bewust dat het verhaal alles behalve vernieuwend is. Je hebt de held, de anti-held, de dame waarop je eigenlijk niet verliefd kan zijn, de klootzak en ga zo maar door met de standaarden in verhaaltechnieken. Alles is mooi tot het misgaat, maar dan is er hoop.. Die hoop wordt natuurlijk weer verneuqt en alles lijkt mis te gaan, maar natuurlijk komt alles toch nog goed. Ach, boeiend! Gelukkig maar! Het valt inderdaad tegen om in deze wereld te leven, als je ziet hoe het daar is. Laat ons liefhebbers gelukkig zijn met een droom van iets dat wel goed afloopt!

Het enige dat ik echt een nadeel vind van Avatar, is dat het zo snel voorbij is. Ik hoop dat ze ooit een 2e film maken zonder drama, gewoon een soort documentaire waar je die wereld in prachtige sfeerbeelden ziet, heel de spiritualiteit wordt uitgepluist zoals Tolkien dat doet. Het beste zou nog zijn om David Attenborough in te huren en die urenlang over niet-bestaande planten te laten brabbelen.. God, wat was dit een mooie avond zeg. Morgen weer werken >_>’

…

…

Oh sorry, ik was even gelukzalig aan het wegdromen bij de aanblik van m’n vernieuwde kamer. Alles lekker schoon, netjes met een oriëntaals tintje. Het lijkt zelfs alsof m’n bonsai boompjes er beter van gaan groeien… En dan die prachtige Taoïstische plaat als achtergrond op m’n luxe, grote iMac.. *grijnst*..
…OHJA! Frustraties. Ehhm. Ik dwaal af zeg.

Nou, ik belde vandaag alweer naar het ziekenhuis, om alweer te proberen een afspraak te maken met de dermatoloog, zijn ze weer niet aanwezig! Wat erg zeg, dan bel ik morgen toch nog een keertje, het heeft immers geen haast!
Ohja, de reden van mijn nieuwe kamer staat rechts van me, een nieuwe kast van de Ikea! Oh man, die Ikea zeg! Wat een frustrerend gebeuren! Ik kwam de eerste keer thuis, kast in elkaar gezet.. Was het de verkeerde! Sjonge jonge! Dus ik weer terug (ik vond het eigenlijk wel grappig XD), en nu.. nu staat de goede er gewoon. Eigenlijk ook niet zo’n probleem..

Dat ik moeite heb te bedenken wat mijn frustraties zijn is eigenlijk al frustrerend genoeg. Toch? Nou.. Ach. He.. Frustraties zijn nergens goed voor, daarom heb ik ze ook niet. Dingen lopen wel eens anders dan dat je gepland hebt. Ik ben vandaag constant onderweg naar de Ikea geweest, terwijl ik eigenlijk wat werk aan een website wilde doen. Frustrerend? Niet echt, ik heb nu immers een nette werkplek Dat werk had toch geen haast.

Mensen frustreren zich te vaak, denk ik. Misschien is dat mijn frustratie. Ik denk liever “Ach, het zal wel loslopen”. Zoals de Dalai Lama ooit zo mooi heeft gezegd:

“Als je tegen een probleem aanloopt en er is een oplossing aanwezig, hoef je je niet druk te maken. Als je tegen een probleem aanloopt en er is geen oplossing aanwezig, hoef je je ook niet druk te maken.”

Een probleem is, niet. Een ‘probleem’ is gewoon een vervelend woord voor ‘verandering van situatie zoals we nu kennen’. Een probleem lost zichzelf altijd op, of het dan goed of slecht afloopt – het loopt in ieder geval af. Frustraties zijn onredelijke reacties op die veranderingen. Alles dat tegenzit, dat frustreert, heeft vast zijn doel en oorsprong. Daar kun je soms wat aan doen, dan doe je dat. Vaak kun je er ook niets aan doen, waarom zou je je er dan om frustreren?

Ik ken wel frustraties, ik kies er alleen voor om ze niet te erkennen. Ik leef een stuk rustiger

[image source, thanks for letting me use this without me asking :')]

Oh dismal mourning…
I open my weary eyes once again
My life has been left hollow and ashes have filled the gorge of my within
Last night I hoped and wished I’d die in my sleep but no catharsis was granted to
me
Will this pain ever pass?
The enchanting perfume of winter and the bleak, cold breath of her still haunts
me…
Oportet ubique pulchritudinem evanescere

So half of me rode to the mountains and the other half soared high in the winds
to a place where the angels had fallen, the soil gagged and choked on their wings
My soul was the pale skyline that she stretched across the horizon
Two years had brought the fire that she paints upon my loathsome canvas

She is the dark one…
As a bird I watched her from my cold tower in the heavens
and when she fell from the northplace, I flew down and embraced her
I took her where the snow falls forever, she showed me the haunted woods
We gathered together in the oaken palace, free from both death and life
The fire blazed in her eyes one day and she tore the soul from my chest
With a bleeding heart, I flew back to my cold tower
to never escape and lie in a pool of death forever

I saw the nightfall…
It called to me like a river of shadows
It sang to me with the cries of a thousand ravens that blackened the sky as they
took flight
and sank the Sol
I shall never trust the sun again, Eridanis Nadir

I ran away far into the woods
To find the Sol, I called to her…
“I don’t want to be forgotten…I never wanted to be human”
NEVER!!!!!

So alas the sun had descended, her fire burned brilliant in the sky
The trees bore their withered silhouettes, that cast a spell upon unearthly white
No wolf shall keep his secrets, no bird shall dance the skyline
And I am left with nothing but an oath that gleams like a sword
To bathe in the blood of man
Mankind…

J. Haughm (7/97 – 1/99)

Iedereen heeft spijt, het leven is niet ongemakkelijk. Het enige dat we hebben is onszelf, en als je jezelf dwarszit, niet in harmonie bent, zal de lucht nooit helemaal blauw zijn..

Maar uit verkrampte wortels kan ook een stevige boom groeien. Uit de koude, donkere aarde naar de zon en haar warmte. Wanneer dat is bereikt is de aarde ineens fris en lekker koel. Wanneer er prachtige bloemen bloeien, kunnen er nieuwe wortels groeien.
Of zoals ze zeggen, blijven steken in het verleden helpt nooit. Je kan pas van een ander houden als je van jezelf houdt.

Een mens gaat van de hoogste berg naar het diepste dal en daarbij vaak veel te snel, waardoor de gulden middenweg vaak erg snel gepasseerd wordt.

Daarom zeg ik het nog maar eens, ik hou van je – muziek!

Untill death do us apart.